درباره Thomas Charles Mathiassen
من از کودکی به نان علاقه داشتم. خاطره اولیه نان من این است که مادرم مرا به نانوایی Langhoff در Silkeborg، دانمارک می‌فرستاد تا یک بلومر تازه پخته را که با کاغذی پوشیده بود از صندوق بیرون بیاورم. مادرم برش‌های ضخیم نان را با مقدار زیادی کره و مربای توت تازه می‌گذاشت و من خوشحال‌ترین کودک جهان بودم. وقتی حدود 11 تا 12 سال داشتم، با دوچرخه در صبح‌ها روزنامه‌ها را پخش می‌کردم و در پایان مسیر به در پشتی نانوایی می‌زدم تا با نانوا صحبت کنم و با یک روزنامه تازه، یک شیرینی دانمارکی تازه مبادله کنم. روزی از من پرسید آیا می‌خواهم بیایم در نانوایی کار کنم تا در نظافت کمک کنم. خیلی هیجان‌زده بودم؛ قبل از مدرسه می‌آمدم تا کمک کنم و بعد از مدرسه هم عاشقش بودم و می‌دانستم که می‌خواهم باقی عمر نان‌آور باشم. اکنون بیش از ۳۰ سال است که از لذت پخت نان لذت می‌برم و گرچه ساعات طولانی کار و صبح‌های زود سخت‌تر شده‌اند، اما همان اشتیاق وجود دارد. هدف دوره‌های من این است که شما را به پخت نان علاقه‌مند کنم؛ قصد ندارم به عمیق‌شدن در شیمی نان، بررسی خواص آردهای مختلف، فهرست‌کردن تجهیزات گران‌قیمت یا سردرگم‌کردن شما با تکنیک‌های پیچیده بپردازم. پخت نان نباید ترس‌ناک یا رمزآلود باشد و پختن برای همه امکان‌پذیر است؛ آنچه با مقداری آرد، مخمر، آب و کمی نمک می‌توان انجام داد، شگفت‌انگیز است.
