درباره thomas keller
توماس کلر (Thomas Keller) در سال ۱۹۵۵ در کالیفرنیا به دنیا آمد. علاقه و آشنایی او با دنیای رستوران‌داری از همان دوران نوجوانانی و به‌واسطه کار مادرش که مدیر یک رستوران بود شکل گرفت. او فعالیت شغلی خود را از پایه‌ای‌ترین نقطه—یعنی ظرف‌شویی در یک کلوپ قایق‌رانی در فلوریدا—آغاز کرد؛ تجربه‌ای که به او انضباط، دقت در جزئیات و احترام عمیق به نظم و تمیزی را آموخت. کلر با کشف اشتیاق بی‌حدومرزش به دنیای غذا، در اوایل دهه ۱۹۸۰ به فرانسه رفت و در رستوران‌های برجسته و دارنده ستاره میشلنِ پاریس (از جمله نزد اساتیدی چون گی ساووی)، اصول سخت‌گیرانه و شالوده‌ای آشپزی کلاسیک فرانسوی را فراگرفت.
پس از بازگشت به آمریکا و آزمودن مسیرهای گوناگون، نقطه عطف تاریخ‌ساز کارنامه کلر در سال ۱۹۹۴ با خرید و بازسازی یک ساختمان قدیمی و سنگی در دره نپا کالیفرنیا رقم خورد؛ مکانی که به رستوران افسانه‌ای «فرنچ لاندری» (The French Laundry) تبدیل شد. کلر این خشک‌شویی سابق را به یکی از معتبرترین، نوآورانه‌ترین و برترین رستوران‌های جهان تبدیل کرد. دقت بی‌نظیر او در انتخاب مواد اولیه، طراحی منوهای ابداعی و ارائه بی‌نقص، فرنچ لاندری را به اوج شهرت جهانی رساند و ۳ ستاره ارزشمند میشلن را برای آن به ارمغان آورد. کلر در سال ۲۰۰۴ رستوران فاخر «پر سِه» (Per Se) را در نیویورک افتتاح کرد که آن هم موفق به دریافت ۳ ستاره میشلن شد؛ افتخاری که توماس کلر را به تنها سرآشپز آمریکایی دارنده هم‌زمان دو رستوران ۳ ستاره میشلن تبدیل کرد.
آنچه سبک و کارنامه توماس کلر را در جهان ممتاز می‌سازد، فلسفه «ظرافت و کمال‌گرایی مطلق در جزئیات» (Finesse) است. او با خلق بشقاب‌های امضاداری چون «صدف و مروارید» (Oysters and Pearls)، نشان داد که آشپزی فاخر نه‌تنها یک مهارت فنی پیچیده، بلکه شکلی از هنر مفهومی و ایجاد تجربه خاطره‌انگیز عاطفی برای مهمان است. تأثیر فرهنگی کلر فراتر از رستوران‌هایش رفت؛ او به‌عنوان مشاور اصلی آشپزی در انیمیشن معروف «راتاتویی» (Ratatouille) شرکت پیکسار همکاری کرد و طرز چیدمان و ساخت نسخه مدرن راتاتویی (Confit Byaldi) را برای انیمیشن طراحی نمود. همچنین آشپزخانه‌های او به دانشگاهی برای پرورش نسل جدیدی از بزرگ‌ترین سرآشپزهای جهان (مانند گرنت اکتز و کوری لی) تبدیل شد.
توماس کلر با تألیف کتاب‌های مرجع آشپزی، راه‌اندازی مجموعه نانوایی‌ها و رستوران‌های موفق «بوشون» (Bouchon) و دریافت بالاترین نشان‌های افتخار (از جمله نشان شوالیه لژیون دونور فرانسه)، استاندارد طلایی مهمان‌نوازی و هنر آشپزی مدرن آمریکا را تعریف کرد و نام خود را به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین استادان تاریخ آشپزی جهان به ثبت رساند.
