حسین هاشمی
مهندس حسین هاشمی مدرس فیزیک کنکوردرباره من
👋 سلام، من حسین هاشمی هستم؛ کسی که مسیر زندگیش هیچوقت مستقیم نبوده، ولی همیشه رو به بالا بوده. فارقالتحصیل مهندسی مکانیک، گرایش حرارت و سیالات از دانشگاه فردوسی مشهد. داستان من با فیزیک از سال ۱۳۸۶ شروع شد، وقتی هنوز دانشجو بودم و در دانشگاههای غیرانتفاعی به صورت استاد حلتمرین فیزیک تدریس میکردم.
👷♂️ اون سالها هنوز فکر میکردم «مهندس شدن» رؤیای اصلی منه. همین شد که بعد از فارغالتحصیلی رفتم سمت پروژههای سنگین و واقعی مهندسی: برج آرمیتاژ مشهد، موتورخونه بیمارستان آمل، شهر رؤیایی پدیده شاندیز، پالایشگاه نفت ستارهٔ خلیج فارس، بیمارستان ۵۴۰ تخت خوابی امام رضا و چند پروژهٔ بزرگ دیگه. تو اون سالها از شاگردی جوشکار تاسیسات گرفته تا مهندس طراح تاسیسات و کارشناس دفتر فنی پایپینگ و مهندس ناظر و اجرا تقریبا همه چیز در زمینه رشته خودم رو تجربه کردم و راستش را بخواهی… تا حد خیلی قابل قبولی موفق هم بودم.
💭 اما یک جایی بین زندگی مهندسی و روزمرگی پروژهها، یک حفرهای بود که پر نمیشد. اون جا بود که فهمیدم هویت من فقط «مهندس مکانیک» نیست. انگار ته مهندسی رو دیده بودم. توی رشته مهندسی مکانیک سیالات دیگه ته تاسیسات ساختمونی میشه پروژه بیمارستانی و من توی این پروژه مسئولیت خیلی سنگینی داشتم. حساس ترین دستگاهها از طراحی تا نظارت بر نصب و راه اندازی کامل. ته پروژه های صنعتی هم که میشه پالایشگاه و اونم ۲ سال بودم. هیجان خیلی داشت و در حد ۲ سال تجربه عالی بود ولی اونم برام کم بود. کلا همیشه ته قلبم این حس رو داشتم که این برام کمه و خوب مرحله بعدی مشخصه چیه: تغییر!
👨🏫 این شد که از سال ۱۳۹۹ آموزش آنلاین رو شروع کردم. از ۱۳۹۹ تا امروز، تخصصی روی فیزیک کنکور، هر دو رشته تجربی و ریاضی، امتحان نهایی، و آموزش مفهومی فیزیک کار میکنم. ویدیو ضبط کردم، تدریس کردم، و ….
🎯 رؤیای واقعی من؟
من همیشه حس میکنم «معلم بودن» برای من کمه. نه از سر غرور… از سر عطش. عطشِ ساختن. عطشِ فهمیدن. عطشِ رفتن به جاهایی که بقیه حتی نمیتونن تصورش کنن. 👨💻👨💻
⚡ چرا فیزیک؟
چون فیزیک فقط یک درس نیست.
فیزیک یعنی زندگی. جدا چرا؟ دیدی خیلیا سعی میکنن به زور بخوردت بدن درسشون چقدر خوبه؟ همین معلم ریاضیارو میگم که بر حسب اتفاق داداشمم هستن 🤣🤣. فیزیک واقعا خفنه. مثلا من دارم الان صحبت میکنم بدون این که خودم دقت کنم اکسیژن جلوی دهنم داره مصرف میشه و خوب چرا تموم نمیشه؟ چون مولکول های هوا با سرعت حدود ۱۸۰۰ کیلومتر بر ساعت توی هوا در حال حرکتن همین باعث میشه هوا مداوما پخش بشه و انگار خودش رو برای مصرف ما بازسازی کنی 😳😳. اگر اینطوری نبود میدونستی برای تنفس مجبور بودی راه بری؟ یعنی هی اکسیژن تموم میشد هی باید جا به جا میشدی!!! تازه از اون بدتر مجبور بودی بپریییییییی😳. چون لایه های مختلف هوا تشکیل میشد هر کدوم چگالیش بیشتر بود میومد پایین اونایی که چگالیشون کمتر بود میرفتن بالا. یعنی توی بعضی از شهر ها اصلا اکسیژن نبود توی بعضی های دیگه همش آتیش سوزی میشد به خاطر اکسیژن زیااااد!!! توی خیلی از شهرها هم مردم در حال راه رفتن و پریدن بودن تا بتونن نفس بکشن 😂. این فقط یه چشمه خیلی کوچیک از دنیای فیزیکه.
